Where have I been!?

Hello there beauties! I am back! It’s been a while since my last post and I really started to miss blogging. There are, however a few reasons for me not being very active on the blogging front.

Hallo daar lieverds! Ik ben er weer. Mijn laatste post is alweer een hele tijd geleden en ik begon het bloggen echt wel te missen. Er zijn echter enkele redenen voor mijn tijdelijke afwezigheid. 


The first one being the fact that I’ve spent a few days in the hospital the past month. Not because of some mysterious disease or accident, but because I had a breast reduction done. Yes, that’s right! Me, Evi Colson, 19 have had plastic surgery (wow, it does sound a lot more dramatic when you say it like that, doesn’t it?) ! There were multiple reasons for me doing this, but I might do a separate blogpost about that ;).

Een van die redenen is het feit dat ik de voorbije maand enkele dagen in het ziekenhuis heb doorgebracht. Niet vanwege één of andere rare ziekte of een ongeval, maar omdat ik een borstverkleining heb laten doen. Jawel, je hoort het goed! Ik, Evi Colson, 19 jaar oud ben langs de plastisch chirurg geweest (wow, zo klinkt het wel erg dramatisch, niet?)! Er waren meerdere redenen waarom ik deze beslissing heb genomen, maar daarover schrijf ik misschien nog wel eens een volledige blogpost ;). 

4-Onlangs bijgewerkt

Before and After, I think it’s quite clear why I decided to do this 😉                                                                                                                    Voor en Na, Ik denk dat het vrij duidelijk is waarom ik deze beslissing heb genomen 😉

The second reason being that I am no longer … single! It’s time for you guys to meet my very sweet, very tall (6.4 ft! YES!), very attractive boyfriend, Kasper!

De tweede reden voor mijn afwezigheid is het feit dat ik niet langer tot het clubje van singles behoor! Maak kennis met mijn superlieve, supergrote (1m 95, YES!) en superknappe (al zeg ik het zelf) vriend, Kasper!!





Sad story with a very happy end

When someone asks you “How are you”. You’ll never say “horrible, I’m actually feeling like shit, but thanks for asking”. No, we always come up with the same scripted “fine, how about you?” I wonder why that is. Do we not want them to think we can’t handle things? Or is it just a “I don’t want to bother anyone else with my problems” kind of thing? Either way… sometimes, you just can’t hide you’re not feeling your best. i’m sure we’ve all been in this situation where you feel very bad, and you keep fighting your tears and emotions, but the second someone looks you in the eye and asks “are you okay?”… you just lose it.

The past few years, I have “lost” it about a million times. What exactly has caused this bad period of my life?… I honestly don’t know. I do know that whatever it was resulted in me not being “me”. At all. It affected me in everything I did. There were days were I wouldn’t leave my bed, times where I wouldn’t leave the house for a week and moments where I just burst out into tears in public and wouldn’t stop crying for an hour. During those four years i’ve lost weight, gained weight, then lost it again, gained it again… I’ve been a bigger jojo’er than any celebrity out there. And then I haven’t even mentioned the panic attacks yet. Those little devils always came up when I was finally having a good day. Panic Attacks are hard to understand if you’ve never had them yourself. (And hey, I do understand it’s weird to see someone freak out for no obvious reason, but don’t be a jerk and make fun of them. They’re going through the most horrible 20 minutes of their lives and someone mocking them isn’t going to make them feel any better. Trust me, I know.)

About a month ago, some things happened that made me crash completely. First, I just felt absolutely numb inside, I couldn’t feel a thing. After that phase… I just collapsed. I picked up old, very bad habits and had three (!) Panic Attacks that week. but then, after having the biggest panic attack i’ve had in years, all alone in a hotel room, 200 kilometers away from my comfort zone, i’d decided enough was enough. It was like I could suddenly see everything so much more clear. I realized nothing and nobody is worth ruining myself. And just like that, I started to feel better. Not only about what happened earlier that month, but about everything that had happened during that shitty time of my life. It was like the very dark clouds in my head just drifted away, and slowly but surely, the sun is coming out. For the first time in forever, I’ve been feeling like myself again. The old, real me is finally back and trust me, “Old, Real Evi” is much more fun than the person i’ve been lately. Obviously, there are still some bumps in the road that I call my life, but I’ve decided not to let them get to me that much anymore.  There have been times where I felt so lonely, like I had lost anyone who meant anything to me. Now I realize, that wasn’t true. I am so blessed to have wonderful friends and family, even when I shut them out, didn’t let them get close to me… they were always there for me.  Things like the recent Ukraine plane crash make me realize that life is way too short to be anything but happy. That may be a very cliché thing to say, but it couldn’t be more true.

Life can get hard sometimes. it WILL get hard sometimes, but don’t let anything or anyone stop you from chasing your dreams and don’t push away the people who love you. Know that everyone you meet is afraid of something, loves something and has lost something, you are NOT alone, no matter huw much you’ll feel like you are, you’re not. Never ever stop believing it will get better, because I promise you, it will. 





2013 was quite the year for me… I’ve had so many mixed feelings this year it’s unreal! The past year held some great moments like turning 18, the discovery of musical theatre, and some great experiences with wonderful friends, but I’m not going to lie, 2013 wasn’t my best year. Many of those moments were overshadowed by failing last school year, anxiety attacks at the worst possible moments and just not feeling happy or confident about how I look and who I am.

2013 was me het jaartje wel… Het afgelopen jaar was een gigantische rollercoaster van emoties. Er waren prachtige momenten als mijn achttiende verjaardag, de ontdekking van het begrip “Musical” en enkele fantastische belevenissen met mijn fantastische vrienden. Maar ik moet bekennen dat 2013 niet mijn beste jaar was. Veel van de eerder genoemde momenten werden namelijk overschaduwd door dingen als paniekaanvallen op de meest vervelende momenten, niet slagen vorig schooljaar en gewoon niet helemaal blij zijn met mezelf, zowel fysiek als mentaal.

Picture taken from Weheartit

Picture taken from Weheartit

Don’t get me wrong, I have never, by any means been depressed or extremely unhappy with my life (except for maybe once each month where I feel so sorry for myself and I hate my life and everything in it, but that’s called “that time of the month”, if you know what I mean), but I did have some sad moments last year. I feel like I just haven’t really been myself in 2013…

Begrijp me niet verkeerd, Ik ben op geen enkel moment echt ongelukkig of depressief geweest (behalve zo eens per maand wanneer ik me helemaal wentel in zelfmedelijden en mijn leven en alle aspecten ervan haat, maar dat heet “die tijd van de maand”, if you know what I mean ;)) Maar ik heb wel enkele verdrietige momentjes gehad het voorbije jaar. Ik heb het gevoel dat ik gewoon niet helemaal mezelf was in 2013…

Picture taken from -http://www.quotesvalley.com-

Picture taken from -http://www.quotesvalley.com-

But now on a happier note: All of this is about to change! I decided that 2014 is going to be MY year. This year I’m going to become the person I want to be, the very best version of myself! I’m going to get my lazy ass off the couch, Stop eating junk, stop being an endless pleaser and think about myself for once.

Maar dat alles gaat volgend jaar stevig veranderen! Ik heb besloten dat 2014 MIJN jaar wordt. Het komende jaar ga ik de persoon worden die ik wil zijn. De allerbeste versie van mezelf! Ik ga mijn ‘luie gat’ van de zetel halen. Stoppen met “junk” eten, stoppen met een eindeloze pleaser te zijn en eens aan mezelf beginnen denken.

picture taken from weheartit

picture taken from weheartit


Monday Summary

Hello there, long time no chat! Since I haven’t blogged in a while, I have a LOT to tell you, so here’s an update on my life.

Hallo daar! Aangezien ik een tijdje niet heb geblogd heb ik jullie een hele hoop te vertellen. Daarom dus een update!

  1. Switching schools

I was so determined to finishing my middle- and highschool in ONE school. Well, that turned out a little different. My history with school “failure” goes way back, so I’m not going to explain everything here, but let’s just say that due to some complications, I decided to switch from a “regular” high school to an arts school. I am now studying “Woordkunst-Drama” (which basically includes Acting,Dance and Singing), which is a much better fit for me. I just love it!

Ik was zo vastberaden om mijn middelbare schoolperiode in één school door te brengen. Wel, draaide dat even anders uit zeg! Mijn geschiedenis met schoolmislukkingen gaat ver terug en ga ik hier niet helemaal uit de doeken doen, maar laten we het erop houden dat ik dankzij enkele “complicaties” naar een nieuwe school ben verhuisd. Ik studeer nu “Woordkunst-Drama” aan de kunsthumaniora van Hasselt en dat vind ik echt helemaal geweldig! Naast de gewone vakken krijg ik ook Toneel, Voordracht, Dans, Zang… en andere lessen die ik effectief interessant vind. 

source : Weheartit

2. Musical, part two!

I think by now it is quite clear that I love musicals. That’s why I have two musicalworkshops coming up! One of them in Antwerp and the other one in London. Both of them are put together by the same organisation as my last workshop (which I raved about on my blog). So I’m pretty sure I’ll love them equally as much!

Ik denk dat het ondertussen wel duidelijk is dat ik geobsedeerd ben door musicals. Daarom staan er binnenkort nog twee musicalstages op het programma. Eentje in Antwerpen en eentje in… Londen!! Beide stages zijn georganiseerd door dezelfde organisatie als mijn vorige stage, dus ik ben er vrij zeker van dat ik het helemaal geweldig ga vinden!

A picture from the last workshop I did, can you spot me ? 😉

3. Musical part two!

This is the last and most exiting update I’ll give you guys today. I have decided once and for all what I’m going to be studying after high school. I know that I have still got quite some time left, but I already started preparing. My study of choice will be… Musical (didn’t see that coming, did you?)! Now why the early decision, you might be wondering? Well, that’s very easy to explain. I just can’t see myself doing anything else. I had been thinking about this for a few months when I did the workshop last month and after that, I just knew that that was what I wanted to be doing for the rest of my life.

Dit is de laatste en bijzonderste update die ik jullie geef vandaag. Ik heb voor eens en voor altijd beslist wat ik wil gaan studeren na mijn middelbare school. Ik weet dat ik nog meer dan tijd genoeg heb om daarover na te denken, maar ik ben nu al bezig met de voorbereiding. Mijn studiekeuze is gevallen op … Musical (die zag je niet aankomen hé?)! Nu, vanwaar de (extreem) vroege beslissing, zal je denken? Wel, dat is heel simpel. Ik kan het me gewoon niet voorstellen dat ik ooit iets anders zou doen. Toen ik deze zomer aan de musicalstage begon, had ik er al een paar maanden over nagedacht om musical te gaan studeren. Na die stage, wist ik gewoon helemaal zeker dat dit is wat ik wil doen voor de rest van mijn leven.

Source: Weheartit



Hello there sweeties! Welcome on my fresh, new blog!

I know that I’m a little late on the bandwagon with this, but I switched my blog over to WordPress today. I really liked Blogger, but Its features started to get a little too limited since my blog and its readers was growing every day (which I’m very happy about btw :)).

However, my growing need of fancy software wasn’t the only reason I switched operators, I also bought myself a new laptop. My old laptop was literally falling apart (literally, the screen was falling of) so I decided to invest In a Macbook. Lovin’ it so far! I decided that, with my new laptop with much more powerfull software, I no longer had an excuse to stay behind and made the WordPress switch 🙂


Hallo daar, Lieverds! Welkom op mijn frisse, nieuwe blog!

Ik weet dat ik een beetje een “late” ben als het op overstappen van Blogger naar WordPress aankomt, maar ik vond het gewoon nooit echt nodig. De laatste tijd begon blogger echter wat te beperkt te worden aangezien mijn blog en lezers dagelijks groeide (waar ik uiteraard heel blij om ben ;)).

Mijn groeiende honger naar fancy tools was niet de enige reden voor mijn omschakeling, ik kocht namelijk ook een nieuwe laptop. Mijn oude laptop viel letterlijk uit elkaar (het scherm kwam gewoon los!) en ik besloot te investeren in een Macbook. Ik vond dat ik, met nu veel betere tools dan voorheen, geen reden meer had om achter te blijven bij blogger en maakte dus de omschakeling 😉